پیرمرد و حوری

برگشتم توی نخلستان بالای سر شاپور. روی پشتم کولش کردم و تا لب رودخانه یک‌نفس دویدم. شُرشُر از تنم عرق می‌چکید. آمدم قایق موتوری را از نهر بیرون بکشم، پایم گرفت به جنازه بادکرده‌ای که دمر، داخل نهر شناور بود! بوی تَعفُن مشامم را آزرد. وز وز مگس‌های اطراف جنازه، گوشم را پُر کرد. تسمه موتور قایق را کشیدم. روشن شد. شاپور را کف قایق خواباندم و تخته‌گاز حرکت کردم آن‌طرف رودخانه. گلوله‌های توپ و خمپاره توی رودخانه و پشت سیل‌بند فرود می‌آمدند. آن‌سوی رودخانه شاپور رنگ تو صورت نداشت. ذهنم رفت به خواهر ندیده‌اش که لابد منتظر بود و یا نبود! قایق موتوری را رها کردم و دویدم دنبال کمک ..