تفسیر عرفانی غزلیات حافظ

مدد متون قرآنی و احادیث و عرفانی گنجینه ادب اسلامی – ایرانی ممکن نیست تفسیر عرفانی این ذرهای سفته شده و به تحریر آمدن آن جزء با استعانت حضرت دوست
و به امیدوارم با رهنمودهای بیشتری که از قافله سالاران فرهنگ ادب و عرفان ایران و مشتاقان غزلیات شمس الدین محمد حافظ کسب خواهم نمود، بیشتر و بیشتر بتوان این مهم را به پایان رساند. دیوان حافظ مورد استفاده مربوط به نسخه غنی – قزوینی – قدسی می باشد. اکثر ترجمه های آیات قرآن از تفسیر عرفانی – ادبی خواجه عبدا.. انصاری تألیف امام احمد میبدی است. معانی و تفاسیر با استعانت از شرح گلشن راز شیخ محمود شبستری تألیف شیخ محمد لاهیجی و کتاب تمهیدات عین القضاء همدانی است.
احادیث آورده شده در این تفسیر عمدتاً از کتاب روض الجنان تفسير القرآن ابو الفتوح رازی و شرح گلشن راز و تمهیدات عین القضات همدانی است.
معانی اصطلاحات عرفانی واژه ها با توجه به مفهوم خاص هر غزل از گفته های عرفا و
فرهنگ اصطلاحات گرفته شده و خواننده محترم توجه خواهند نمود که خیلی از واژه ها با معانی مختلف بیان شده بطور مثال، «باده در یک مورد بر زلف وجه را پوشانیده و در جای دیگر زلف را کنار زده و وجه را نمایان می سازد که دو معنی مفترق دارد.
نام هر غزل فقط از مصرع اول بیت اول گرفته شده است.
امید است این قسمت از تفسیر عرفانی غزلیات حافظ تا پایان حرف (ث) مقبول نظر افتد و اینجانب را برای تکمیل کار از فیض کمالات و تجربیات خود بی نصیب نفرمائید.