مرا با خودت ببر

«مرا با خودت ببر» اثری داستانی از «مظفر سالاری» ادبیات پرداز دینی است که توانسته آثار جذابی با رویکرد تاریخی و واقعی در شمایلی زیبا و عاشقانه به خواننده ارائه کند. این کتاب قصه جوانی به اسم ابراهیم است که عاشق دختری در دمشق شده است. ابراهیم که تحت اعتبار پدر مرحومش کاسبی می کند، مغازه ای در شهر دمشق دارد، فکر و اندیشه دلداده اش «آمال»  انرژی و تمرکز او را بهم ریخته است، تا جایی که سعی در رد کردن بهترین پیشنهاد کاری رفیق تجاری پدرش را دارد. آمال در محله ای فقیر نشین زندگی می کند و پدر و مادرش را از دست داده و همراه عمویش که فردی رباخوار است روزگار می گذراند، او با دست فروشی می کند و از این طریق خرج زندگی خود را تهیه می کند.
داستان «مرا با خودت ببر» در حوالی عصر امام جواد(ع) رخ می دهد و در سایه سار زوایای زندگی آن امام برای مخاطب جوان نوشته شده است. کتاب به خوبی توانسته انعکاس دهنده وضعیت اجتماعی و اقتصادی آن زمان باشد.
نویسنده کمبود آثاری داستانی در مورد زندگی امام جواد(ع) را که بتواند مخاطب جوان را جذب کند، دلیل اصلی اقدام به خلق این کتاب می داند. او تلاش کرده است ضمن جذاب و عاشقانه بودن نوشته، جنبه تاریخی و دینی بودن محتوا را نیز حفظ کند. برای این کار تحقیقات گسترده ای کرده است و بیش از شش ماه به بررسی کتب و آثار تاریخی آن دوره پرداخته است، تا بتواند به دقیق ترین روایت مدنظر خود برسد. پرورش داستان و پر کردن حلقه های مفقودی داستانی و تاریخی کتاب نیز حدود یک سال زمان برده است؛ به همین دلیل مخاطب ضمن مواجه به داستانی جذاب با اطلاعات دقیق تاریخی و اجتماعی نیز برخورد می کند.
«ساعتی می گذشت که ابراهیم بیرون دکان روی کرسی نشسته بود و به آتشی خیره شده بود که دورتر، میان بازار شعله می کشید. ابوالفتح آمد و جلویش ایستاد. انگشت در روغنی زد  که ته پیاله ای بود. آن را آرام به تاول پیشانی اش مالید. ابراهیم وکنشی نشان نداد و حرفی نزد. ابوالفتح مقابلش  نشست.

می آیی به مسجد برویم؟

ابراهیم پوزخند زد، اما نگاهش نکرد.

با این پیشانی؟
… »