پادشاهی که گم شد

«بوستان» سعدی یا «سعدی نامه» نخستین اثر شیخ مصلح‌ الدین سعدی شیرازی، شاعر و حکیم بزرگ ایرانی‌ است. سعدی این اثر مهم و باارزش را در زمانی که در سفر بوده است، سروده و هنگام بازگشت به شیراز آن را برای دوستانش خوانده است. کار سرودن بوستان در سال 655 هجری قمری پایان یافته است. این کتاب از نظر قالب و وزن، شعری حماسی است؛ هر چند از نظر محتوا، درباره‌ اخلاق، تربیت، سیاست و کارهای اجتماعی است.
ویژگی مهم این شاهکار‌ بزرگ جهانی، روانی و سادگی زبان‌ آن در کنار مفاهیم عمیق اخلاقی‌ است که در حکایت‌ های شیرین آن دیده می‌ شود. کتاب بوستان سعدی از یک سرآغاز (دیباچه) و ده باب تشکیل شده است. قصه‌ های این کتاب، از میان این باب‌ ها برای شما انتخاب و با زبانی روان، بازآفرینی شده است.