گتسبی بزرگ

… آن مهمانی های درخشان و چشمگیر گتسبی چنان زنده و واضح با من بودند که هنوز می توانم، ضعیف و پیوسته، صدای موسیقی و خنده را از باغش بشنوم، و صدای ماشین هایی که از گذر ماشین رو بالا و پایین می رفتند. یک شب هم صدای واقعی ماشینی را آنجا شنیدم، و دیدم که چراغ هایش جلوی پله های ورودی ایستاد… احتمالاً مهمان پایانی ای بود که رفته بود آخرهای دنیا و نمی دانست که مهمانی به سر آمده است.