در ستایش ژان دارک

به یاد دار:
هر آنکس که یکسره به ناحق از همگان خشم و خواری بیند، نباید که از قهر بخت در هراس افتد.
خداوند کسانی را از خاک برمی خیزاند که نهال امید در نهادشان می بالد.
در آغاز سال 1429، آنگاه که اشغالگران انگلیسی نیمی از قلمرو فرانسه را در چنگ داشتند، دخترکی روستایی به نام ژاندارک گویی از ناکجا ظهور کرد و آب رفته را به جوی بازگرداند. کریستین دو پیزان، نخستین نویسنده ی زن حرفه ای در تاریخ اروپا و مدافع سرسخت شأن و منزلت زنان، در ستایش از ژان منظومه ای سرود که آخرین اثر عمر این بانوی ادیب به شمار می رود.