رابعه و بکتاش (از مجموعه‌ی عشق‌های فراموش‌شده)

دوستت دارم رابرای من چون کوه باش، نه چون ماهورها بی‌شمار و آسان. بر جا بمان. نگاه به آسمان آبی این دشت بدوز و در زمین بی‌باران بلخ ریشه بده. بیابان به مرد زنده است. بمان بر این پهنه و بتاز بر سیاهه‌های دشمنم، رابعه. تو باور منی برای نفس کشیدن. این دشت خون گرم می‌خواهد. مردانگی‌ات را بر دشت نشان بده، رابعه.