همسایه های خانم جان

خبر آمدنم در منطقه پیچیده است. مردم و کادر درمان و جلوتر از همه بابا حیدر، به استقبالم آمده اند. گریه ام گرفته از این همه محبت. محبت مردم به من و مهم تر از آن محبت خانم جان به من که این طور در چشم خلق عزیزم کرده است. در حیاط بیمارستان غوغایی ست. پایکوبی و یزله و رگبارهای هوایی و بوی باروت. نفس عمیق می کشم. سرما و بوی خاک. سرما و بوی باروت، نفس عمیق می کشم. سرما و بوی باروت، سرما و بوی فرات. بوی این شهر را دوست دارم. اشک گوشه ی چشمم را خیس می کند. صورت سمت حرم خانم جان می گردانم:
ـ صل الله علیک یا عقیله العرب
دستم را بگیر که همه چیز در اراده ی ماورایی ات استحاله شده است.