چرا بادبادک ها همه چیز را فراموش می کنند؟!

این داستان تلاشی است برای بیان اندیشه مند نیازهای فکری و مهارت های اندیشه ای برای ساخت ساحت فکری کودکان. روایتی که بر مبنای زندگی یک بادباک و غرور او در تعریف نسبتش با کودکانی که او را ساخته اند، تصویر می شود.
شجاعی در این کتاب و بر مبنای تجربه های سابق خود در تالیف داستان برای مخاطبان کودک، این بار نیز با دور شدن از عینیت گرایی در روایت و نتیجه گیری، سعی دارد در قالب داستانی که مخاطبش را به شدت به فکر کردن وامی دارد به لایه های عمیق تر معرفتی در او – حتی به صورت ناخودآگاه – سرک بکشد و از او بخواهد که از این بخش از دارایی های زیستی خود بیش از پیش استفاده کند.
این مسئله به ویژه در بخش پایانی کتاب و نتیجه گیری نویسنده از داستانی که روایت کرده است خود را به خوبی نشان داده است. در کنار این موضوع تاکید متن داستانی بر کلیدواژه هایی که بنیان فکری داستان را می سازد از این متن داستانی، مجموعه ای از عبارت ها و ترکیب های کلیدی را ساخته است که می توان مدت زمان زیادی روی آنها ایستاد و تمرکز کرد و با دنیای فکری نویسنده همراه شد.
این کتاب اما در کنار متن قابل تامل خود، تجربه ای بدیع در تصویرگری را نیز همراه داشته است. این کتاب با تصویرگری مهرداد زائری و کریستینا لائب و با طراحی گرافیک نرگس زیانی، در کنار داستان، تصاویری بدیع را نیز برای مخاطبان خود به ارمغان آورده است. این دو تصویرگر برای ساخت تصاویر این کتاب تمامی فضایی که این داستان در آن رخ می دهد را روی کاغذ طراحی کرده و پس از خارج کردن آنها و نصبشان به روی زمینه و ساخت صحنه در آتلیه، با استفاده از تکنیک نوردهی با نورافکن و ترکیب آن با نور طبیعی خورشید و عکاسی، تصاویر این کتاب را که در نوع خود بسیار بدیع هستند رقم زده اند.